تبلیغات
مرجع - ای حسین (ع) میلادت گرامی و پاینده باد.
جمعه 27 خرداد 1390

ای حسین (ع) میلادت گرامی و پاینده باد.

   نوشته شده توسط: متین موسوی    


نام : حسین (سومین امام به امر خداوند)
كنیه : ابو عبد اللّه
لقب : خامس آل عبا، سبط، شهید، وفى ، زكى
پدر : حضرت على بن ابى طالب (ع )
مادر: حضرت فاطمه (س )
تاریخ ولادت : شنبه سوم شعبان ، سال چهارم هجرى
مكان ولادت : مدینه
مدت عمر : 57 سال
علت شهادت : پس از روى كار آمدن یزید، امام كه او را نالایق میدانست تن به ذلت بیعت و سازش با او را نداد و براى افشاى او به فرمان خدا از مدینه به مكه و سپس به طرف كوفه و كربلا حركت كردند و همراه با یاران خود با لب تشنه توسط دشمنان اسلام شهید شدند.
قاتل : صالح بن وهب مزنى ، سنان بن انس و شمر بن ذى الجوشن ، (لعنت خدا بر آنها)
زمان شهادت : جمعه دهم محرم ، سال 61 هجرى
مكان شهادت و دفن : كربلا


روز سوم شعبان سال چهارم هجرى، در بیت عصمت و طهارت نوزادى متولد شد كه ولادتش قلبها را مسرور و دیده‏ ها را گریان ساخت. كودك را نزد رسول خدا (ص) آوردند. پیامبر گرامى در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گفت و او را (حسین) نامید. جبرئیل و فرشتگان آسمانها براى تهنیت و شادباش به محضر رسول خدا (ص) نازل می شدند و تولد این نوزاد را تبریك می گفتند ولی آنان حامل پیام دیگرى نیز بودند، خبرى كه رسول خدا (ص) را بشدت متأثر كرد و اشك از دیدگانش جارى شد: (این كودك را امت تو به قتل می رسانند!). به درستی كه شباهت امام حسین علیه السلام به رسول خدا فقط در صورت نبود بلكه در سیرت نیز آن امام بزرگ جلوه گاه سیره رسول خدا بود و آن سرور كائنات در این باره فرمود: شجاعت و سخاوتم را به حسین بخشیدم.
امام حسین (علیه السلام) یك ساله بود كه فرشتگان بسیارى بر نبى مكرم اسلام نازل شدند و عرض كردند: (یا محمد! همان ستمى كه از قابیل بر هابیل وارد شد، بر فرزندت (حسین) وارد می شود و همان اجرى كه به هابیل داده شد، به حسین داده می شود و عذاب كنندگانش همچون عذاب قابیل معذب خواهند بود) از این رو، رسول خدا (ص) می فرمود: (خداوندا! هر كس حسین مرا ذلیل می كند، خوار و ذلیلش كن و هر كه حسینم را می كشد، او را كامروا قرار مده!". رسول خدا (ص) به طرق مختلف، مراتب فضیلت و منزلت فرزند خود، حسین (علیه السلام) را به امت گوشزد می فرمودند. گاه به زبانى فراگیر، تمامى اهل بیت را میستود و گاه درباره امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) سخنانى بیان می فرمودند و گاه در خصوص امام حسین (علیه السلام) اشاره نموده، مقامش را یادآور می شدند تا حجت بر همگان تمام شود و حق از باطل مشخص گردد، گاهى نیز در مقابل چشمان مردم، گلوى حسین و دهان او را می بوسیدند و یا زمانى كه در سجده نماز بودند و سنگینى حسین را بر دوش خود احساس می كردند، به احترامش سجده را طول می دادند تا جایى كه نمازگزاران گمان میكردند وحى الهى نازل شده است. آرى كسانى كه پس از این، در سال 61 هجرى، خون حسین (علیه السلام) را به گردن گرفتند، در زمان طفولیت آن حضرت، چه بسا كودكان و یا جوانانى بودند كه سخنان پیامبر (ص) را نمی شنیدند و یا با بی اهمیتى گوش می كردند و ممكن بود از یادشان محو شود ولى آنچه با چشم دیده میشود، در دلها می ماند.
امام حسین همچنان رشد میكرد تا زمان رحلت جد گرامیش، رسول خدا، محمد مصطفى (ص) فرا رسید و پس از آن، پدر را خانه ‏نشین و مادر را از دست رفته و برادر عزیزش را مسموم دید در این حال، بنا به امر الهى، بار امامت را بر دوش گرفت تا چراغى در تاریكی هاى جهالت و پرچمى در مسیر هدایت باشد. امامت آن حضرت، مقارن با باقیمانده ایام خلافت (معاویه بن ابى سفیان) بود.


امام حسین علیه السلام و رسول الله صلى الله علیه وآله

از ولادت حسین بن على (ع) كه در سال چهارم هجرت بود تا رحلت رسول الله (ص) كه شش سال و چند ماه بعد اتفاق افتاد, مردم از اظهار محبت و لطفى كه پیامبر راستین اسلام (ص) درباره حسین (ع) ابراز میداشت , به بزرگوارى و مقام شامخ پیشواى سوم آگاه شدند. سلمان فارسى میگوید: دیدم كه رسول خدا (ص) حسین (ع) را بر زانوى خویش نهاده او را مىبوسید ومیفرمود: تو بزرگوار و پسر بزرگوار و پدر بزرگوارانى , تو امام و پسر امام و پدر امامان هستى , تو حجت خدا و پسر حجت خدا و پدر حجتهاى خدایى كه نه نفرند و خاتم ایشان, قائم ایشان (امام زمان عج ) میباشد.(8)
انس بن مالك روایت میكند: وقتى از پیامبر پرسیدند كدام یك از اهل بیت خود را بیشتر دوست میدارى, فرمود: حسن و حسین را(9) بارها رسول گرامى حسن (ع) و حسین (ع) را به سینه مىفشرد وآنان را مىبویید و مىبوسید.(10)
ابوهریره كه از مزدوران معاویه و از دشمنان خاندان امامت است , در عین حال اعتراف میكند كه: رسول اكرم را دیدم كه حسن و حسین را بر شانه هاى خویش نشانده بود و به سوى ما مىآمد, وقتى به ما رسید فرمود هر كس این دو فرزندم را دوست بدارد مرا دوست داشته , و هر كه با آنان دشمنى ورزد با من دشمنى نموده است .(11) عالیترین , صمیمیترین و گویاترین رابطه معنوى و ملكوتى بین پیامبر و حسین را میتوان در این جمله رسول گرامى اسلام (ص) خواند كه فرمود: حسین از من و من ازحسینم .(12)


امام حسین علیه السلام با امیرالمومنین صلوات الله علیه

شش سال از عمرش با پیامبر بزرگوار سپرى شد, و آن گاه كه رسول خدا (ص) چشم از جهان فروبست و به لقاى پروردگار شتافت , مدت سى سال با پدر زیست.
پدرى كه جز به انصاف حكم نكرد, و جز به طهارت و بندگى نگذرانید, جز خدا ندید و جز خدا نخواست و جز خدا نیافت.
پدرى كه در زمان حكومتش لحظه اى او را آرام نگذاشتند, همچنان كه به هنگام غصب خلافتش جز به آزارش برنخاستند. در تمام این مدت , با دل و جان از امر پدر اطاعت میكرد, و در چند سالى كه حضرت على (ع) متصدى خلافت ظاهرى شد, حضرت امام حسین (ع) در راه  پیشبرد اهداف اسلامى , مانند یك سرباز فداكار همچون برادر بزرگوارش میكوشید, و در جنگهاى جمل, صفین و نهروان شركت داشت .(13)
و به این ترتیب , از پدرش امیرالمؤمنین (ع) و دین خدا حمایت كرد و حتى گاهى در حضور جمعیت به غاصبین خلافت اعتراض میكرد. در زمان حكومت عمر, امام حسین (ع) وارد مسجد شد, خلیفه دوم را بر منبر رسول الله (ص) مشاهده كرد كه سخن میگفت . بلا درنگ از منبر بالا رفت و فریاد زد: از منبر پدرم فرود آى .... (14)


اخلاق و رفتار امام حسین سلام الله علیه

با نگاهى اجمالى به 56 سال زندگى سراسر خداخواهى و خداجویى امام حسین (ع), درمىیابیم كه هماره وقت او به پاكدامنى و بندگى و نشر رسالت احمدى و مفاهیم عمیقى والاتراز درك و دید ما گذشته است .
اكنون مرورى كوتاه به زوایاى زندگانى آن عزیز, كه پیش روى ما است : جنابش به نماز و نیایش با پروردگار و خواندن قرآن و دعا و استغفار علاقه بسیارى داشت . گاهى در شبانه روز صدها ركعت نماز میگزاشت .(25)
و حتى در آخرین شب زندگى دست از نیاز و دعا برنداشت, و خوانده ایم كه از دشمنان مهلت خواست تابتواند با خداى خویش به خلوت بنشیند. و فرمود: خدا میداند كه من نماز و تلاوت قرآن و دعاى زیاد و استغفار را دوست دارم .(26)
حضرتش بارها پیاده به خانه كعبه شتافت و مراسم حج را برگزار كرد.(27)
ابن اثیر در كتاب اسد الغابة مینویسد: كان الحسین رضى الله عنه فاضلا كثیر الصوم و الصلوة و الحج و الصدقة و افعال الخیر جمیعها.(28)
حسین (ع) بسیار روزه میگرفت و نماز میگزارد و به حج میرفت و صدقه میداد و همه كارهاى پسندیده را انجام میداد. شخصیت حسین بن على (ع) آنچنان بلند و دور از دسترس و پرشكوه بود كه وقتى با برادرش امام مجتبى (ع) پیاده به كعبه میرفتند, همه بزرگان و شخصیتهاى اسلامى به احترامشان از مركب پیاده شده , همراه آنان راه می پیمودند.(29)
احترامى كه جامعه براى حسین (ع) قائل بود,  بدان جهت بود كه او با مردم زندگى میكرد - از مردم و معاشرتشان كناره نمی جست - با جان جامعه هماهنگ بود, چونان دیگران از مواهب و مصائب یك اجتماع برخوردار بود, و بالاتر از همه ایمان بی تزلزل او به خداوند, او را غمخوار و یاور مردم ساخته بود. و گرنه , او نه كاخهاى مجلل داشت و نه سربازان و غلامان محافظ, و هرگز مثل جباران راه آمد و شد را به گذرش بر مردم نمی بستند, و حرم رسول الله (ص) را براى او خلوت نمیكردند...
این روایت یك نمونه از اخلاق اجتماعى اوست , بخوانیم : روزى از محلى عبور میفرمود, عده اى از فقرا بر عباهاى پهن شده شان نشسته بودند ونان پارهه ى خشكى میخوردند, امام حسین (ع) می گذشت كه تعارفش كردند و او هم پذیرفت, نشست و تناول فرمود و آن گاه بیان داشت : ان الله لا یحب المتكبرین, (30)خداوند متكبران را دوست نمیدارد.
سپس فرمود: من دعوت شما را اجابت كردم, شما هم دعوت مرا اجابت كنید.
آنهاهم دعوت آن حضرت را پذیرفتند و همراه جنابش به منزل رفتند. حضرت دستور داده ر چه در خانه موجود است به ضیافتشان بیاورند, (31) و بدین ترتیب پذیرایى گرمى از آنان به عمل آمد, و نیز درس تواضع و انسان دوستى را با عمل خویش به جامعه آموخت . شعیب بن عبدالرحمن خزاعى میگوید: چون حسین بن على (ع) به شهادت رسید, بر پشت مباركش آثار پینه مشاهده كردند, علتش را از امام زین العابدین(ع) پرسیدند, فرمود این پینه ها اثر كیسه هاى غذایى است كه پدرم شبها به دوش میكشید و به خانه زنهاى شوهرمرده و كودكان یتیم و فقرا میرسانید.(32)
شدت علاقه امام حسین (ع) را به دفاع از مظلوم و حمایت از ستمدیدگان میتوان در داستان ارینب وهمسرش عبدالله بن سلام دریافت , كه اجمال و فشرده اش را در این جا متذكر میشویم : یزید به زمان ولایتعهدى , با این كه همه نوع وسایل شهوترانى و كامجویى و كامروایى از قبیل پول , مقام , كنیزان رقاصه و... در اختیار داشت , چشم ناپاك و هرزه اش رابه بانوى شوهردار عفیفى دوخته بود. پدرش معاویه به جاى این كه در برابر این رفتار زشت و ننگین عكس العمل كوبنده اى نشان دهد, با حیله گرى و دروغ پردازى و فریبكارى , مقدماتى فراهم ساخت تا زن پاكدامن مسلمان را از خانه شوهر جدا ساخته به بستر گناه آلوده پسرش یزید بكشاند.
حسین بن على (ع) از قضیه باخبر شد, در برابر این تصمیم زشت ایستاد و نقشه شوم معاویه را نقش بر آب ساخت و با استفاده از یكى از قوانین اسلام, زن را به شوهرش عبدالله بن سلام بازگرداند و دست تعدى و تجاوز یزید را از خانواده مسلمان و پاكیزهاى قطع نمود و با این كار همت و غیرت الهی اش را نمایان و علاقهمندى خودرا به حفظ نوامیس جامعه مسلمانان ابراز داشت , و این رفتار داستانى شد كه در مفاخر آل على (ع) و دناءت و ستمگرى بنى امیه , براى همیشه در تاریخ به یادگارماند.(33)
علائلى در كتاب سمو المعنى مینویسد: ما در تاریخ انسان به مردان بزرگى برخورد میكنیم كه هر كدام در جبهه و جهتى عظمت و بزرگى خویش را جهانگیر ساخته اند, یكى در شجاعت , دیگرى در زهد, آن دیگرى در سخاوت , و... اما شكوه و بزرگى امام حسین (ع) حجم عظیمى است كه ابعادبینه ایتش هر یك مشخص كننده یك عظمت فراز تاریخ است, گویا او جامع همه والاییها و فرازمندیها است .(34)
آرى, مردى كه وارث بیكرانگى نبوت محمدى است, مردى كه وارث عظمت عدل و مروت پدرى چون حضرت على (ع) است و وارث جلال و درخشندگى فضیلت مادرى چون حضرت فاطمه (س) است , چگونه نمونه برتر و والاى عظمت انسان و نشانه آشكار فضیلتهاى خدایى نباشد.
درود ما بر او باد كه باید او را سمبل اعمال و كردارمان قرار دهیم . امام حسین (ع) و حكایت زیستن و شهادتش و لحن گفتارش و ابعاد كردارش نه تنها نمونه یك بزرگمرد تاریخ را براى ما مجسم میسازد, بلكه او با همه خویشتن, آیینه تمامنماى فضیلتها, بزرگ منشی ها, فداكاریها, جانبازیها, خدا خواهی ها وخداجویی ها میباشد, او به تنهایى میتواند جان را به لاهوت راهبر باشد و سعادت بشریت را ضامن گردد.
بودن و رفتنش , معنویت و فضیلت هاى انسان را ارجمند نمود.

How can you get taller in a week?
پنجشنبه 16 شهریور 1396 ساعت 09 و 20 دقیقه و 46 ثانیه
Heya! I realize this is sort of off-topic but I had to ask.

Does operating a well-established website such as yours take a massive
amount work? I am completely new to writing a blog
however I do write in my diary everyday. I'd like to
start a blog so I can share my experience and feelings online.
Please let me know if you have any kind of suggestions or tips for new aspiring bloggers.
Thankyou!
aleaselehar.jimdo.com
سه شنبه 10 مرداد 1396 ساعت 02 و 22 دقیقه و 17 ثانیه
Way cool! Some very valid points! I appreciate you penning this article and the rest of the site is really good.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر